கள்ளி

கள்ளி
சிறுகதை

சாம்பல் வானத்தில் மறையும் வைரவர்

சாம்பல் வானத்தில் மறையும் வைரவர்
சிறுகதை

பேயாய் உழலும் சிறுமனமே

பேயாய் உழலும் சிறுமனமே
கட்டுரை

மெக்ஸிக்கோ

மெக்ஸிக்கோ
நாவல்
Showing posts with label உரை. Show all posts
Showing posts with label உரை. Show all posts

சமகால ஈழத்து இலக்கியம்

Saturday, May 01, 2010

(2000ம் ஆண்டுகளின் பின்பான பிரதிகளை முன்வைத்து)

1.
ச‌ம‌கால‌ ஈழ‌த்து இல‌க்கிய‌ம் என்ப‌து ப‌ர‌ந்த‌ த‌ள‌த்தில் அணுக‌வேண்டிய‌து. விரிவான‌ வாசிப்பும், ஆழ‌மான‌ விம‌ர்ச‌ன‌ப்ப‌ண்பும் இல்லாது ஒரு வாசிப்பை முன்வைத்த‌ல் என்ப‌து க‌டின‌மான‌து.. ஈழ‌த்திலிருந்து என‌க்கு வாசிக்க‌ கிடைத்த‌ பிர‌திக‌ள் மிக‌ச் சொற்ப‌மே. எனவே ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌ம் என்ற‌ வ‌கைக்குள் ஈழ‌த்திலிருந்தும் புல‌ம்பெய‌ர்ந்தும் வ‌ந்த‌ ப‌டைப்புக்க‌ளை சேர்த்து, சில‌ வாசிப்புப் புள்ளிக‌ளை முன்வைக்க‌லாமென‌ நினைக்கின்றேன். அத்துடன், இது எத‌ற்கான‌ முடிந்த‌ முடிபுக‌ளோ அல்ல‌ என்ப‌தையும் த‌ய‌வுசெய்து க‌வ‌ன‌த்திற் கொள்ள‌வும். மேலும் போர் தின்றுவிட்டுப் போயிருக்கின்ற‌ ஈழ‌த்துச் சூழ‌லில், இன்று இல‌க்கிய‌ம் பேசுவ‌து கூட‌ ஒருவ‌கையில் அப‌த்த‌மான‌துதான்.

ச‌ம‌கால‌ ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌ம் என்ப‌தை 2000ம் ஆண்டுக்குப் பிற‌கான‌ சில‌ பிர‌திக‌ளினூடாக‌ அணுக‌ விரும்புகின்றேன். ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌த்தில், மிக‌ நீண்ட‌கால‌மாக‌ புனைவுக‌ளின் ப‌க்க‌ம் தீவிர‌மாக‌ இய‌ங்கிய‌வ‌ர்க‌ள் என‌, எவ‌ரேயையேனும் க‌ண்டுகொள்ளுத‌ல் ச‌ற்றுக் க‌டின‌மாக‌வே இருக்கிற‌து. விம‌ர்ச‌ன‌த்துறையில் ஒரு தொட‌ர்ச்சியும், தொன்மையும் இருந்த‌தைப் போல‌, புனைவுக‌ளின் வ‌ழியே ந‌ம்மிடையே ஒரு தொட‌ர்ச்சி இருந்த‌தில்லை. அவ்வாறு இல்லாத‌து ந‌ல்ல‌தா கூடாதா என்ப‌தைப் பிற‌கொரு நேர‌த்தில் பார்ப்போம். இந்த‌க் கால‌ப்ப‌குதியில், ஒர‌ள‌வு தொட‌ர்ச்சியாக‌ க‌விதைத் த‌ள‌த்தில் தீவிர‌மாய் இய‌ங்கிவ‌ந்த‌ வில்வ‌ர‌த்தின‌த்தை இழ‌ந்திருக்கின்றோம். இன்னொரு புற‌த்தில் மிக‌வும் நம்பிக்கை த‌ந்துகொண்டிருந்த‌ எஸ்.போஸை மிக‌ இள‌ம‌வ‌ய‌தில் துப்பாக்கியிற்குப் ப‌லியும் கொடுத்திருக்கின்றோம். ஆக‌வே ஈழ‌ இல‌க்கிய‌த்தை வாசிப்புச் செய்ய‌வ‌ரும் ஒருவ‌ர், புற‌நிலைக் கார‌ணிக‌ளான‌, தொட‌ர்ச்சியான‌ போர், இட‌ம்பெய‌ர்த‌ல், சுத‌ந்திர‌மாக‌ எதையும் எழுத‌முடியாத‌ சூழ‌ல் என்ப‌வ‌ற்றைக் க‌வ‌ன‌த்தில் கொள்ளுத‌ல் அவ‌சிய‌மாகின்ற‌து. இதை விம‌ர்ச‌க‌ர்க‌ளுக்கு முக்கிய‌மாய் இந்தியாவில் சொகுசான‌ சூழ‌லில் இருந்துகொண்டு, வ‌ருமான‌ வச‌திக‌ளுக்காய் கோட‌ம்பாக்க‌த்தில் புர‌ண்டு கொண்டிருப்ப‌வ‌ர்க‌ளுக்கு விள‌ங்க‌ப்ப‌டுத்துவ‌து க‌டின‌ம‌.

ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌ம் என்ப‌தே அவ‌ற்றின் நில‌ப்ப‌ர‌ப்புக‌ளுக்கும், க‌லாசார‌ த‌ள‌ங்க‌ளுக்கும் ஏற்ப‌ உட்பிர‌தேச‌ங்க‌ளிலேயே வித்தியாச‌ப்ப‌டுப‌வை. உதார‌ண‌மாக‌ யாழில் வெளிவ‌ரும் ப‌டைப்புக்க‌ளுக்கு, பிரயோகிக்கும் விம‌ர்ச‌ன‌ அலகுகளை ம‌லைய‌க‌த்தில் முன்வைக்க‌முடியாது. முற்றிலும் வித்தியாச‌மான‌ சூழ‌ல் ம‌லைய‌க‌த்தினுடைய‌து. க‌விதை எழுதும் ம‌லைய‌க‌ப் பெண்ணொருவ‌ர் ஒரு நேர்காண‌லின்போது, தான் ஒரு ப‌டைப்பு எழுதி அனுப்புவ‌து என்றால் கூட‌ 4 மைல் ந‌ட‌ந்துவ‌ந்தே த‌பால் பெட்டிக்குள் போட‌வேண்டியிருக்கின்ற‌து என்ப‌த‌ன், பின்னாலுள்ள‌ புறச்சூழ‌ல்க‌ளை முன்வைத்தே நாம் ம‌லைய‌க‌ப் ப‌டைப்புக்க‌ளை அணுக‌வேண்டியிருக்கின்ற‌து. அதேபோன்று வ‌ட‌க்கிலிருந்து துர‌த்த‌ப்ப‌ட்ட‌ முஸ்லிம்க‌ளின‌தும், கிழ‌க்கில் இருக்கும் முஸ்லிம்க‌ளினதும் வாழ்வு நிலை என்ப‌து கூட‌ முற்று முழுதிலும் வேறுப‌ட‌க்கூடிய‌து. இந்த‌ வித்தியாச‌ங்க‌ள் அவ‌ர்க‌ளின் ப‌டைப்புக்க‌ளில் ஊடாடுவ‌தை விள‌ங்கிக்கொள்ளாது ஒரு வாசிப்பை நாம் எளிதாக‌ச் செய்துவிட‌ முடியாது. இவ்வாறே முற்றுமுழுதாக‌ வாழ்வு குலைக்க‌ப்ப‌ட்டு புதிய‌ நாட்டுச் சூழ‌லில் வாழ‌த்தொட‌ங்கும் புல‌ம்பெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கும் வேறுவித‌மான‌ பிர‌ச்சினைக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌.

2.
2001ம் ஆண்டு ஷோபாச‌க்தியின் 'கொரில்லா' ஒரு புதிய‌ பாய்ச்ச‌லை தமிழ்ச்சூழலில் ஏற்ப‌டுத்துகின்ற‌து. க‌தைக் க‌ள‌த்தில் ம‌ட்டுமில்லாது புனைவின் மொழியிலும் அது வித்தியாச‌த்தைக் கொண்டிருந்த‌து. அழுது வ‌டிந்துகொண்டிருந்த‌ மொழியில், க‌தை சொல்லிக்கொண்டிருந்த‌ ஈழ‌த்த‌மிழ‌ர் ப‌டைப்புக்க‌ள‌த்தில், இது ஒரு பெரும் மாற்ற‌த்தை ஏற்ப‌டுத்தியிருந்த‌து. மிக‌ உக்கிர‌மான‌ அர‌சிய‌லை, அங்க‌த‌த்தோடு இணைத்துக்கொண்ட‌தால் -எப்போதுமே அர‌சிய‌ல் பேச‌ப்பிடிக்கின்ற‌ த‌மிழ‌ர்க‌ளை- அது வெகுவிரைவாக‌ த‌ன‌க்குள் இழுத்துக்கொண்ட‌து. அதே ஆண்டு அ.முத்துலிங்க‌த்தின் 'ம‌காராஜாவின் புகைவ‌ண்டி ர‌யில்வ‌ண்டி' கால‌ச்சுவ‌டு ப‌திப்பாக‌ வ‌ருகின்ற‌து. அத‌ற்கு முன் இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் முத்துலிங்க‌த்தின் க‌தைக‌ளை வாசித்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கு ‍‍-முக்கிய‌மாய்த் த‌மிழ‌க‌ வாச‌க‌ர்க‌ளுக்கு- இப்ப‌டி த‌ங்க‌ளை எளிதாக‌ப் புன்ன‌கைக‌ வைக்கின்ற‌ ஒரு க‌தைசொல்லி இருக்கின்றார் என்ப‌தை அறிகின்றார்க‌ள்.. ஷோபா சக்தியும், முத்துலிங்க‌மும் புதின‌ங்க‌ளில் வாச‌க‌ர்க‌ளின் க‌வ‌ன‌த்தைக் கோருகின்ற‌ அதேவேளையில், க‌விதைக‌ளில் 2000ல் ஆழியாளின் 'உர‌த்துப் பேச‌'வும், பா.அகில‌னின் 'ப‌துங்குகுழி நாட்க‌ளும்' க‌வ‌ன‌த்தைப் பெறுகின்ற‌ன. காத‌ல் முறிவின்போது என்னிட‌ம் இருந்து எல்லாவ‌ற்றையும் திருப்பிப் பெறுகின்ற‌ நீ, எப்ப‌டி என‌க்குத் த‌ந்த‌ முத்த‌ங்க‌ளையும்,விந்துக்க‌ளையும் திருப்பிப் பெறுவாய்? என்று அறைந்து கேட்கின்ற‌ கேள்விக‌ள் ஆழியாளிட‌மிருந்து வெளிவ‌ருகின்றது, பா.அகில‌னோ இழ‌ந்து போன‌ காத‌லை, ம‌ஞ்ச‌ள் ச‌ண‌ல் வ‌ய‌லில் விழுகின்ற‌ சூரியனாய் ஆக்குகின்ற ப‌டிம‌ங்க‌ளில் எழுதுகின்றார்.

ஷோபாச‌க்தியைப் போல‌, மிக‌ப்பெரும் பாய்ச்ச‌லை புனைவுத்த‌ள‌த்தில் நிகழ்த்த‌க் கூடிய‌வ‌ர் என்று, மிக‌வும் ந‌ம்ப‌ப்ப‌ட்ட‌ ச‌க்க‌ர‌வ‌ர்த்தி 'யுத்த‌தின் இர‌ண்டாம் பாக‌த்தோடு' ஒருவித உற‌க்க‌நிலைக்குப் போன‌து ஈழ‌த்து இல‌க்கிய‌ப்ப‌ர‌ப்பில் ஏமாற்ற‌மே. யுத்த‌த்தின் இர‌ண்டாம் பாக‌த்தின் சில‌ கதைக‌ள் உணர்ச்சித்தளத்தில் மட்டும் இருக்கின்ற‌ன‌ என்றாலும், அதில் உண்மைக‌ள் நேர்மையாக‌வும் துணிச்ச‌லாக‌வும் கூற‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து என்ப‌தால் முக்கிய‌ம் வாய்ந்ததாகிவிடுகின்றது. மேலும் ம‌ட்ட‌க்க‌ள‌ப்பு மொழியின் வாச‌னை க‌தையெங்கும் ம‌ல‌ர்ந்த‌ப‌டியே இருப்ப‌துவும் க‌வ‌னிக்க‌த்த‌து. இதே கால‌க‌ட்ட‌த்தில் இல‌க்கிய‌ உல‌கில் கால‌ம் ச‌ற்றுப் பிந்தி நுழைந்தாலும் மிகுந்த‌ சொற்சிக்க‌ன‌த்தோடும் அழ‌கிய‌லோடும் திருமாவ‌ள‌வ‌ன் நுழைகின்றார். ப‌னிவய‌ல் உழ‌வில் முன்ன‌வ‌ர் சில‌ரின் பாதிப்பு இருந்தாலும் சிற‌ந்த‌ க‌விதைக‌ள் சில‌வ‌ற்றையாவ‌து அதில் அடையாள‌ங்காண் முடியும். ப‌னிவ‌ய‌ல் உழ‌விற்குப் பிற‌கு அஃதே இர‌வு அஃதே ப‌க‌லில் வேறொரு த‌ள‌த்தில் க‌விதைக‌ளை திருமாவ‌ள‌வ‌ன் ந‌க‌ர்த்த‌ முய‌ன்றிருக்கின்றார். ஆனால் அவ‌ர‌து 3வ‌து தொகுப்பான‌ இருள்-யாழி இவ்விரு தொகுப்புக்க‌ளை விடுத்து முன்ன‌க‌ர‌ வேண்டிய‌த‌ற்குப் ப‌திலாக‌ சற்றுத் தேங்கிப் போன‌து ஒருவ‌கையில் ஏமாற்ற‌மே. இதே கால‌ப்ப‌குதியில் க‌ன‌டாவிலிருந்து தேவ‌காந்த‌னின் 'க‌தா கால‌ம்' கால‌ம் ப‌திப்பாக‌ வ‌ருகின்ற‌து. ம‌காபார‌த‌ம் ந‌ம‌து ஈழ‌த்துச் சூழ‌லிற்கு ஏற்ப‌ ம‌றுவாசிப்புச் செய்ய‌ப்ப‌டுகின்ற‌து.நாம் அறிந்த ம‌காபார‌த‌ பாத்திர‌ங்க‌ள் க‌தா கால‌த்தில் வேறு வேறு வ‌டிவ‌ங்க‌ள் எடுக்கின்ற‌ன‌.. வாசிப்புக் க‌வ‌ன‌த்தைக் கோரும் இப்புதின‌ம், ஏற்க‌ன‌வே வெளிவ‌ந்த‌ எஸ்.ராம‌கிருஷ்ண‌னின் உப‌பாண்ட‌வ‌த்தின், பெரும் வெளிச்ச‌த்தில் பின் த‌ங்கிவிட்ட‌தோ, என்கின்ற‌ ஆத‌ங்க‌ம் இப்போதும் என‌க்கு உண்டு.

2001ல் ஈழ‌த்தில் ஏற்ப‌ட்ட‌ ச‌மாதான‌க் கால‌ம், வ‌ன்னியிலிருந்து நாம் இதுவ‌ரை அறியாத‌ க‌தைக‌ளை எம்முன்னே கொண்டுவ‌ர‌த் தொட‌ங்குகின்ற‌து. ஏற்க‌ன‌வே அறிய‌ப்ப‌ட்ட‌ தாம‌ரைச் செல்வியின் 'அழுவதற்கு நேரமில்லை' சிறுக‌தைத் தொகுப்பு வெளிவ‌ருகின்ற‌து. அதேபோன்று த‌ன‌து பிள்ளைக‌ளை ஈழ‌ப்போருக்குப் ப‌லிகொடுத்து, தானும் ஒரு போராளியாக‌ இருந்த‌ த‌மிழ் ம‌க‌ள் என்ற‌ க‌தைசொல்லியின் 'இனி வானம் வெளிச்சிரும்' வ‌ருகின்ற‌து. வ‌றுமைக்குள் வாழ்ந்து, திரும‌ண‌மாகி சில‌ வ‌ருட‌ங்க‌ளில் க‌ண‌வ‌னால் கைவிட‌ப்ப‌ட்ட‌ உறுதிமிகு ஒரு வ‌ன்னிப் பெண்ணின் க‌தை, மிக‌ அற்புத‌மாக‌ அதில் ப‌திய‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. இதுவ‌ரை ஆண்க‌ளின் குர‌ல்க‌ளின் வ‌ழியே விழுந்த‌ போராட்ட‌ம் குறித்த‌ க‌தையாட‌ல்க‌ளை த‌மிழ்ம‌க‌ள் வேறொரு வித‌த்தில் அணுகுகின்றார். இந்நாவ‌லின் ஆண்க‌ள் விய‌ந்தோத்தும் வீர‌த்தை அதிக‌ம் கொண்டாடாது, இப்போராட்ட‌ம் த‌ம‌க்கு வேறு வ‌ழியில்லாது திணிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து, த‌ம‌து இருத்த‌ல் என்ப‌தே இப்போராட்ட‌த்தோடு இணைந்துள்ள‌தென‌ நினைக்கும், ஒரு பெண்ணின் ம‌னோநிலையில் எழுத‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. போர் குறித்தும் போர் ந‌ட‌த்த‌ப்ப‌ட்ட‌து குறித்தும் ந‌ம‌க்கு ப‌ல்வேறு கேள்விக‌ள் இருக்கின்ற‌போதும் தாம் உறுதியாய் ந‌ம்பிய ஒரு நிலைப்பாட்டுக்காய் த‌ங்க‌ளை அர்ப்ப‌ணித்துக்கொண்ட‌வ‌ர்க‌ளின் புதின‌ம் என்ற‌வகையில் இந்நாவ‌ல் முக்கிய‌மான‌தே. ம‌க்சிம் கார்க்கியின் தாயிற்கு நிக‌ரான‌ எத்த‌னை ஆயிர‌மாயிர‌ம் தாய்களை நாம் ந‌ம‌து நில‌ப்ப‌ர‌ப்புக்க‌ளில் க‌ண்டிருக்கின்றோம். அவ்வாறான‌ ஒரு தாயின் க‌தையே இது. மேலும் புலிக‌ளின் அரசிய‌ல் துறையில் இருந்த‌ ம‌லைம‌கள் எழுதிய‌ 'புதிய க‌தைக‌ளிலும்', வெளிச்ச‌ம் ச‌ஞ்சிகையால் தொகுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ 'வாசல் ஒவ்வொன்றும்' சிறுக‌தைத் தொகுப்பிலும் போர்க்கால‌ வ‌ன்னிச்சூழ‌ல் அங்கே வாழ்ந்த‌வ‌ர்க‌ளால் ப‌திவு செய்ய‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. அதேபோல மலையக பெண்களின் கவிதைகள் தொகுக்கப்பட்ட 'இசை பிழியப்பட்ட வீணை'யையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

(தொடரும்...)
(காலம் இலக்கிய நிகழ்வான 'ஈழமின்னல் சூழ் மின்னுதே' வில் வாசிக்கப்பட்ட கட்டுரை)

என‌க்குத் தெரிந்த‌ முருகைய‌ன்

Sunday, July 12, 2009

('முருகைய‌னின் வாழ்வும் நினைவும்' நிக‌ழ்வில் வாசிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ க‌ட்டுரை)

1.
இன்று முருகையனின் நினைவுப்பகிர்தலிற்காய் வந்திருக்கும் உங்களில் சிலர், முருகையனோடு நெருங்கிப் பழகியவர்களாக இருக்கக்கூடும். இன்னும் சிலர் அவரது வெளிவந்த படைப்புக்களை வாசித்து நெருக்கம் கொண்டவர்களாக இருக்கக்கூடும். எனக்கு எப்படி முருகையன் முதலில் அறிமுகமானார் என காலப் பாதையில் பின்னோக்கி நகரும்போது, சிறுவயதுகளில் படித்த பாடப்புத்தகங்களின் மூலமாக அறிமுகமாயிருப்பார் போலத்தான் தோன்றுகின்றது. ஈழத்தில் படித்த காலத்தில் பாடக்குழு உறுப்பினர்களின் பெயரில் முருகையனின் பெயர் நீண்டகாலமாய் இருந்து வந்திருக்கின்றது. அப்போது அறிமுகமாகிய முருகையன், இப்போது எனக்கு தெரிகின்ற பன்முகத் திறமை கொண்டதொரு படைப்பாளியாக அறிமுகமாயிருக்கவில்லை என்பதும் உண்மை.

பின்னாட்களில் வாசித்த 'பதினொரு ஈழத்துக் கவிஞர்கள்' தொகுப்பின் மூலமாக முருகையன் எனக்குள் ஒரு கவிஞராக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தார். எங்களுக்கென்று ஒரு நீண்ட கவிதைப் பராம்பரியம் இருந்து வந்திருக்கின்றது. மஹாகவி, நீலாவாணன், முருகையன், பசுபதி என்று தொடர்கின்ற வளமான மரபு எங்களுக்கு இருக்கின்றது. முருகையன் கவிஞராக மட்டுமில்லாது, நாடக ஆசிரியராக, கட்டுரையாசிரியராக,மொழிபெயர்ப்பாளராக எனப் பன்முகத்தனமையுடையவராக இருந்திருக்கின்றார். இவையெல்லாவற்றையும் விட, இன்று முருகையனின் மறைவை ஒட்டி எழுதப்படுகின்ற அஞ்சலிக்குறிப்புக்களைப் பார்க்கும்போது, முருகையன் ஓர் அற்புதமான மனிதராக வாழ்ந்திருக்கின்றார் போலத்தான் தெரிகிறது.

பட்டங்களோடும் பட்டோபங்களோடும் பலர் வாழ்ந்தாலும், அவர்களில் பலரால் நிலத்தில் காலூன்ற முடிவதில்லை; சக மனிதர்களை நேசிக்கத் தெரிவதில்லை. அந்தவகையில் பார்க்கும்போது, இவ்வாறானவர்களுக்கு எதிர்மாறாக, முருகையனும், ஏஜே கனகரட்னவும் வாழ்ந்து முடித்துவிட்டுப் போயிருக்கின்றார்கள். இவர்கள் இருவரும் தமது திறமைகளின் வெளிச்சத்தில் திளைக்காது, சக மனிதர்களை நேசித்துக்கொண்டு, சாதாரணமாய் வாழ்ந்த அருமையான மனிதர்கள். ஆதி மதங்களும், அண்மைக் காலத்து மார்க்சிசமும் போதித்ததும் சக மனிதர்களை உன்னைப் போல நேசி என்பதைத்தான். மதத்தையும் மார்க்சையும் வைத்து எத்தனையோ போலித்தனங்களும் பித்தலாட்டங்களும் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்க, முருகையனும், ஏஜேவும் தங்களது வாழ்வின் மூலம், முக்கியமான ஒரு விடயத்தை சப்தமின்றி எங்களுக்கு உணர்த்திவிட்டுப் போயிருக்கின்றார்கள்.

முருகையனின் படைப்புக்கள் முழுதையும் நான் வாசிக்கவில்லை என்பதை இங்கே குற்றவுணர்ச்சியுடன் தான் கூறவேண்டியிருக்கின்றது. தொகுப்பாய் முருகையனை வாசித்ததைவிட உதிரிகளாய் வாசித்ததே அதிகம். கவிதைத் தொகுப்புக்கள் என்று பார்க்கும்போது அவரது 'ஆதி பகவன்' மற்றும் 'ஒவ்வொரு புல்லும் பூவும் பிள்ளையும்' ஆகிய இரு தொகுப்புக்களை மட்டுமே வாசித்திருக்கின்றேன். இந்த நிகழ்வில் பேசுவதற்காய், முருகையனின் வேறு கவிதைத் தொகுப்புக்கள் இருக்கின்றனவா என்று சில நண்பர்களிடம் வினாவியபோது முந்தைய காலங்களில் வெளியிட்டவை இப்போது அச்சில் இல்லை என்றார்கள் அவர்கள். நான் தேடியவை, முருகையனின் 'தரிசனம்', 'நெடும்பகல்', 'நாங்கள் மனிதர்', 'வந்துசேர்ந்தன' 'அது அவர்கள்', 'மாடுகளும் கயிறுகள் அறுக்கும்' போன்ற கவிதைத் தொகுப்புக்களாகும்.

2.
முருகையனோடு உறவு என்பது எனக்கு அவரது படைப்புக்களினூடாக மட்டும் என்பதால் முருகையனை முன்வைத்து ஈழம் மற்றும் புலம்பெயர் சூழலைப்பற்றி ஒரு சில அவதானங்களை முன்வைக்கலாம் என்று நினைக்கின்றேன்.

தமிழுக்கு தொடர்ச்சியான நீண்ட மரபு இருப்பதை சங்க காலத்திலிருந்து முறையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. ஒரு சமூகத்தின் செழிப்பு என்பது, அது தனது மரபிலிருந்து அகழ்ந்து, தனக்குத் தேவையானதை எடுத்துக்கொண்டு, தான் வாழும் காலத்தின் சவால்களுக்கு முகங்கொடுப்பது என்பதுதான். அவ்வாறு, நிகழ்காலத்தின் சவால்களுக்கு முகங்கொடுக்க முடியாத ஒரு சமூகம், இறுதியில் முற்றுமுழுதாக அழிந்து போகின்றது; அல்லது இன்னொரு சமூகத்தோடு தன்னை இரண்டறக் கலக்கச் செய்கின்றது. இது மொழிக்கும் பொருந்தும், கலாசாரம் பண்பாடுகளுக்கும் பொருந்தும். இதைத்தான் டார்வின் 'தக்கண தப்பிப் பிழைக்கும்' என்றார். மார்க்சும் வேறொரு விதமாக, 'மாற்றம் என்பதே மாறாதது' என்றார். முருகையனும், 'வேண்டாத குப்பை விலக்கி, மணி பொறுக்கி/அப்பாலே செல்லும் அறிவோ குறைவு/ ஓ/ இரண்டாயிரம் ஆண்டுப் பழைய சுமை எங்களுக்கு;/ பண்பாட்டின் பேராற் பல சோலி எங்களுக்கு' என்றொரு கவிதையில் எச்சரிக்கவும் செய்கின்றார்.

மூத்தோர்களை மதிக்காத ஒரு சமூகம் வளமையுடைய ஒரு சமூகமாக இருப்பதில்லை. இதைத்தான், ஒரு முதியவர் இறந்துபோகும்போது 'ஒரு வாசிக சாலையே அழிந்துபோகின்றது' என்றொரு சீனப்பழமொழி கூறுகின்றது. முன்னே சென்ற மூத்தோர்களின் தோளில் நின்று ஏறிப் பார்த்தாலே நாம் இன்னும் முன்னேற முடியும். ஆனால் நம் தமிழ்ச் சமூகத்தில், நாம் நம் முன்னோர்களை எந்தளவுக்கு மதித்திருக்கின்றோம்? முருகையன் போன்ற படைப்பாளிகளின் படைப்புக்களை எந்தளவுக்கு மறுவாசிப்புச் செய்திருக்கின்றோம்? இவ்வளவு ஆளுமையுள்ள முருகையனை நாம் எந்தளவுக்கு பொதுவெளியில் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கின்றோம்?

சிவத்தம்பி அவர்கள் முருகையன் பற்றிய நினைவுக்குறிப்பில், முருகையனினதும் மஹாகவியினதும் இழப்பை பாரதி, பாரதிதாசனின் தொடர்ச்சியில் வைத்துப் பார்ப்பதாகக் கூறுகின்றார். முருகையன் முக்கியமான ஒரு புலமைத்துவ கவிஞர் (intellectual poet) என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். அத்தோடு தனது வாழ்க்கைக்காலத்தில் முருகையனின் முழுத்தொகுப்பும் வெளிவந்து தமிழகத்திலும் அது பரவலாக அறிமுகப்படுத்தப்படுவதைப் பார்க்கவேண்டும் எனவும் பிரியப்படுகின்றார்.

3.
இப்போது சற்று காலத்தைப் பின்னோக்கி நகர்த்துவோம். எங்களுக்கு கைலாசபதி, சிவத்தம்பி, மு.தளையசிங்கம், சிவசேகரம், நுஃமான் போன்ற வலுவான விமர்சகர்களும், தத்துவப் புலமை உள்ளவர்களும் கிடைத்திருக்கின்றார்கள். இன்று சிவத்தம்பியையோ, கைலாசபதியையோ விமர்சித்து, கடந்துபோகின்ற எத்தனையோ தமிழகத்து அறிவுசார்துறையைச் சேர்ந்தவர்கள், ஈழத்து அறிவுஜீவிகளை தங்கள் எழுத்துக்களில் எங்கோ ஓரிடத்தில் அங்கீகரித்தே போகின்றார்கள். தங்களுக்கு இவ்வாறான கலை, இலக்கியங்களில் ஈடுபாடு வந்ததற்கு ஈழத்துத் திறனாய்வாளர்களும் ஒருவிதத்தில் காரணம் என்றே சிலர் கூறியும் இருக்கின்றார்கள். அந்த திறனாய்வு மரபு இப்போது எங்கே போயிற்று? ஈழத்தில் தசாப்தங்களாய் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த போர் ஒரு முக்கிய காரணமாய் இருக்கலாம். ஈழத்தில் இருப்பவர்களுக்கு அது ஒருவகையில் பொருந்தவும் கூடும். ஆனால் புலம்பெயர்ந்து இருப்பவர்களிடையில் இருந்து கூட, இந்த மரபின் தொடர்ச்சி ஏன் வளர்க்கப்படவில்லை?

இந்தக் கேள்வியை ஏன் இங்கே எழுப்புகின்றேன் என்றால், அப்படியான ஒரு மரபு தொடர்ச்சியாய் வளர்ச்சி பெற்றிருக்குமானால, சிவத்தம்பி அவர்கள் இன்று கவலைப்படுவதைப் போல, முருகையனை இனியேனும் பரவலாக அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்ற கேள்வி வந்திருக்காது. எனெனில் இப்படியாய் வாசிக்கவும் விமர்சிக்கின்றச் செய்கின்றதுமான ஒரு மரபு வந்திருந்தால், மூத்த தலைமுறையை அது ஆழமாக வாசித்து, விரிவான தளத்தில் அறிமுகம் செய்திருக்கும். எங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்கள் என்ன செய்தார்கள், எத்தகைய தளங்களில் செயற்பட்டார்கள் போன்ற விபரங்கள் அறியாமலே அடுத்த தலைமுறைகள் வரத்தொடங்கிவிட்டன இந்த அவல நிலைதான், இன்றைய ஈழத்து/புலம்பெயர் கவிதைகள் தேங்கிப் போய் மேலே நகரமுடியாது மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருப்பதற்கும் காரணம். இன்று கவிதை எழுதுகின்ற பெண்கள் மட்டுமே எங்களுக்கு நம்பிக்கை தரக்கூடியவர்களாக இருக்கின்றார்கள். நாம் நம்மிடையே நமது படைப்பாளிகள் பற்றி விரிவான உரையாடல்களை நிகழ்த்தவே இல்லை. ஒரு குறுகிய வட்டத்தில் எமக்குப் பின்னால் ஒளிர்வது மட்டுமே சூரியன் என்று நினைத்து பிறருக்குப் பின்னால் சுழன்றிருக்கக் கூடிய பிரபஞ்சங்களைக் கைகழுவி விட்டுவிடோம் என்பதுதான் எங்களின் நிகழ்காலத்துச் சோகம்.

ஒரு காலத்தில் கவனித்தோம் என்றால், தமிழகத்தோடு எங்களுக்கு இருந்தது ஒருவகையான கொடுத்தல் வாங்கல் முறை. எங்களிடமிருக்கும் நல்லதை நாங்கள் தருகின்றோம், உங்களிடம் இருக்கும் அதி சிறந்தவைகளை நீங்களும் தாருங்கள் என்ற பரஸ்பரமான நட்புடன் இந்தக் கொடுத்தல் வாங்கல்கள் இருவழிப்பாதைகளில் நிகழ்ந்தன. ஆனால் எப்போது அவர்களிடமிருந்து பெறுவதை மட்டும் பெற்று அதை மட்டும் வைத்து திருப்திப்பட்டுக்கொள்வோம் என்று சுருங்கிக்கொண்டோமோ அப்போதே நாம் தேங்கிப் போனவர்களாய் ஆகிவிட்டோம். கொடுப்பதும் வாங்குவதும் சீராக நிகழ்ந்திருந்தால் நாம் கைலாசபதி, சிவத்தம்பி, சிவசேகரம், நுஃமான், தளையசிங்கம், என்றொரு வளமான மரபின் தொடர்ச்சியாக தமிழ்ச்சூழலில் நின்று, இன்று முருகையனைப் பெருமிதமாக வழியனுப்பிக் கொண்டிருந்திருப்போம். ஆனால் அவ்வாறு இல்லாததால்தான், இனியாவது முருகையன் பரவலாக விரிந்த தளத்தில் அறிமுகப்படுத்தவேண்டும் எனக் கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றோம்.

எங்களில் பலருக்கு ஒரு காலத்தில் 'கணையாழி'யில் எழுதுவது என்பது, இலக்கியத்திற்கான சிம்மாசானம் கிடைத்துவிட்டதென்ற இறுமாப்பு இருந்திருக்கின்றது. பின்னர் சு.ராவின் 'காலச்சுவடி'ல் எழுதுவது என்பது பெரும்பெறென நினைப்பு இருந்தது. இப்போது எதில் எழுதினால் இலக்கிய அரண்மனையில் தாழ்ப்பாள்கள் திறக்கும் என்று தெரியவில்லை. அதற்காய் முயற்சிப்பவர்களிடம்தான் நாம் கேட்கவேண்டும். இன்றைய ஈழத்து/புலம்பெயர் படைப்பாளிகளில் பெரும்பாலானோர் தமது தனித்துவங்களை இழந்து, தமிழகத்துக் குழுக்களோடும் தனிநபர்களோடும் ஒட்டிக்கொள்கின்றார்கள். இந்நோய்தான் எங்களவர்களை விரிவான தளத்தில் அறிமுகப்படுத்த முடியாத வீழ்ச்சிக்கு வித்திட்டதெனக் கூறவேண்டியிருக்கிறது. இவ்வாறு தனிநபர்களையும், தமிழகத்துக் குழுக்களோடும் தங்களை அய்க்கியப்படுத்திவர்களுக்கு, தங்கள் தங்கள் பிதாமகர்களைக் காப்பாற்றவும், அவர்கள் சார்ந்திருக்கும் தத்துவச் சார்புகளை நியாயப்படுத்தவுமே இரவும் பகலுமெனப் பொழுது போய்விடுகின்றது. இதற்கு அப்பால் எப்படி தமது மூத்தோர்களையோ, சமகாலத்தவர்களையோ வாசிக்கவோ அறிமுகப்படுத்தவோ நேரம் கிடைக்கப்போகின்றது?

இப்படிக்கூறுவதால் தமிழகத்திலிருக்கும், ஈழத்து/புலம்பெயர் படைப்புக்கள் குறித்து உண்மையான அக்கறையுடையவர்களை கீழே இறக்குவதாக எண்ணவேண்டாம். நான் மீண்டும் வலியுறுத்திக் கூறுவது ஒருகாலத்தில் இரண்டு வகையான பாதையில் நடந்த கொடுத்தல் வாங்கல் உறவு இன்று ஒற்றைப் பாதையாக உருவாகிய அவலத்தைத்தான் கவனப்படுத்த விரும்புகின்றேன். பல தனிப்பட்ட உதாரணங்களை கூறி விரிவாக உரையாட விரும்பமிருந்தாலும், இஃதொரு நினைவுப்பகிர்தலாய் இருப்பதால் தவிர்த்துக்கொள்ள விரும்புகின்றேன். இன்றைய இணைய உலகம், தமிழை பல்வேறு தூர இடங்களிலிருந்து விரைவாக எங்கள் வாசல்களுக்கு எடுத்துவருகின்றது. பல தமிழக படைப்பாளிகள்/செயற்பாட்டாளர்கள் எங்களிடமிருந்து எங்கள் வாழ்வை அறிந்துகொள்ள தங்கள் மனங்களைத் திறந்தே வைத்திருக்கின்றார்கள். அவர்களுக்கு நமது படைப்பாளிகளையும், இன்னமும் வெளிச்சம் பரவாத படைப்புக்களையும் விரிவாக நாம் தான் அறிமுகப்படுத்தவேண்டும். அதேபோன்று அவர்களிடமிருந்து வரும் நேர்மையான விமர்சனங்களையும் நாம் ஏற்று, எங்களுக்கிடையில் உரையாடல்களை நிகழ்த்திக்கொள்ளவேண்டும்.

4.
புலம்பெயர் படைப்பாளிகள் பலருக்கு தமது படைப்புக்களை எவரேனும் விமர்சனம் செய்தால் தலையிலிருந்து கால் வரை எரியத்தொடங்கிவிடுகின்றது. எத்தகைய ஒரு விமர்சனத்தை எவரொருவர் செய்தாலும், அந்தப்படைப்பு ஏதோ ஒருவகையில் விமர்சிப்பவரையும் பாதித்திருக்கின்றது என்ற மேலான எண்ணத்தைப் படைப்பாளிகள் வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டும். 'ஆசிரியர் இறந்துவிட்டார்' என்று ரோலன் பார்த் கூறியதுமாதிரி, வாசிப்பவருக்கும் அவர் தனக்குரிய முறையில் வாசிப்புச் செய்வதற்கு முழுச் சுதந்திரம் உண்டு எனபதைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். நான் எதைக் கொடுக்க விரும்புகின்றேனோ அதை மட்டுமே கொடுப்பேன், கேட்பதற்கு நீ யார் என்று எதிர் வினாத் தொடுக்கத் தொடங்கினால், கிணற்றுத்தவளையாக இருப்பதற்கான தகுதியை நாம் வளர்த்துக்கொள்கின்றோம் என்றுதான் அர்த்தம்.

முருகையன் ஒரு கவிஞ்ராகவும் நாடகப் பிரதியாளராகவும் இருந்திருக்கின்றார் என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் அவர் மொழிபெயர்ப்புச் செய்வது எப்படி என்பது குறித்து நல்லதொரு நூலை எழுதியுள்ளார் என்பதை எவருமே அதிகம் கவன்படுத்தவில்லை. அதேபோன்று இலக்கியம் குறித்து அவர் எழுதியது ஒரு நூலாக வந்துள்ளது. அண்மையில் ஒரு நிகழ்வில் ஒரு படைப்பாளி, விமர்சிப்பவர்கள் Love Bite மாதிரி, கடித்த இடம் தெரியவேண்டும், ஆனால் காயம் தெரியக்கூடாது என்றொரு புதிய வியாக்கியானத்தை திறனாய்வாளருக்குக் கொடுத்திருந்தார். இப்படி இப்படிக் கடித்தால்தான் சரியென்பதற்கு, நாம் இலக்கியத்திற்கும் வந்து காதலா செய்துகொண்டிருக்கின்றோம்? கலை இலக்கியத்தில் கறாரான பார்வை இருந்தால்தானே புத்தூக்கமுள்ள படைப்புக்கள் வெளிவரும். இதோ இங்கே அருகே உட்கார்ந்திருக்கின்ற சிவசேகரம் திறனாய்வு செய்து எத்தனையோ தொகுப்புக்கள் வந்திருக்கின்றன. நாம் சிவசேகரத்தின் திறனாய்வோடு முரண்படலாம். ஆனால் சிவசேகரத்தின் விரிவான வாசிப்புக்கள் நம்மை அப்படைப்புக்களைத் தேடி வாசிக்கவும், நமக்கான நம் பார்வைகளையும் உருவாக்கிக் கொள்ளவும், வழிகளைத் திற‌ந்திருக்கின்ற‌ன‌ என்பதை மறுக்க முடியாது அல்லவா? திறனாய்வாளர்கள் - படைப்பாளிகள் குறித்து முருகையன் 'இன்றைய உலகில் இலக்கியம்' என்ற நூலில் எழுதியுள்ளதைப் பாருங்கள்...

"விமரிசனத்தைக் கண்டு கிடுகிடுத்து நடுங்கும் மனோபாவம் நமது பழம்பெரும் எழுத்தாளர்களிடையும் உண்டு. தங்கள் படைப்பையிட்டு யாராவது, ஏதாவது குறைவாகச் சொல்லிவிட்டால், மனம் நொந்து வாடிப்போய் விடுகிறார்கள், இவர்கள்.


எழுதத் தொடங்கும் இளைய சிறுவர்களிடம் இந்த மனப்பான்மை இருந்தாலும் பரவாயில்லை. அதனை நாம் விளங்கிக்கொள்ளலாம். அவர்களுடைய உணர்ச்சி நொய்ம்மையைக் கவுரவிக்கலாம்; அதற்கு மதிப்பளிக்கலாம். ஆனால், அங்கீகரிக்கப்பட்ட, பேர் பெற்ற எழுத்தாளர்களே விமரிசனத்தைக் கண்டு மிரள்வது நமது இலக்கிய உலகில் உள்ள ஒரு குறைபாடு என்றே தோன்றுகிறது.

“பிரேத பிரிசோதனை செய்வதுபோல இலக்கியத்தை ஏன் வெட்டிக் கிழிக்கிறீர்கள்? கீறிப் பிளக்கிறீர்கள்? இப்படியெல்லாம் செய்தால் அதன் உயிராற்றலாகிய ஆன்மாவின் இராகங்களை நீங்கள் கேட்க மாட்டீர்கள். கலைஞனின் சுயதருமமும் சுயேச்சையும் விகசிதமாவதைக் காண இயலாத குருடர் ஆகிவிடுவீர்கள்;;’’ இப்படியெல்லாம் முறையிடுகிறார்கள், விமரிசனத்துக்கு முகங்கொடுக்கத் தயங்கும் படைப்பாளிகள்.

இன்னும் சொல்லுவார்கள். “பூத்துக் குலுக்கும் மலரின் வாசனையை மூக்கினால் மோந்து சுகித்தல் வேண்டும். பல பல வண்ணக் காட்சியினை விழிகளால் அள்ளி விழுங்குதல் வேண்டும். அப்படிச் செய்யாமல், பூவைப் பறித்துச் சாம்பலாக்கிச் சோதனைக் குழாய்க்குள் இட்டு அமிலங்களை ஊற்றுகிறீர்களே! பூவின் அழகு உங்களுக்கு எப்படிப் புலப்படும்? கலைப்படைப்பின் புனிதப் பூரிப்பு உங்களுக்கு எப்படிப் புரியும்?’’

இவை விமரிசகனை நோக்கி விடுக்கப்படும் வினாக்கள், இவையெல்லாம் இந்த வினாக்களுக்கு விமரிசகன் தரும் விடை என்ன? ஐயா எழுத்தாளரே, முதலில் ஒன்றை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்கள் எதிரி அல்லன் நண்பன்தான். உங்கள் படைப்புக்கும் உங்கள் வாசகனுக்கும் ஒரு தொடர்பை உண்டாக்குவதற்குத்தான் முயலுகிறேன். உங்களுக்கு உதவி செய்வதுதான் என் நோக்கம். இரண்டாவதாக, பிரேத பரிசோதனையிற் கீறிக் கிழிக்கப்படும் பிணம், பின்னர் உயிர் பெற்று எழுவதில்லை. எரிந்து சாம்பலாகிறது அல்லது மக்கிச் சிதைகிறது மண்புழுவுக்கு உணவாகிறது. இரசாயனச் சாலையிலே சோதனைக்கு உள்ளாகும் பூவும், பழையபடி திரும்பப் போய் மலர்ச் செடியில் உட்காரமுடியாது; உல்லாசமாக அசைய இயலாது; ஒயிலாக வீற்றிருக்க ஏலாது. ஆனால், என்னுடைய பரீசீலனைக்கு உட்படும் உங்களுக்கு படைப்பை நான் பகுத்தாலும் சிதைத்தாலும், அட்டவணைப்படுத்தினாலும், வரைவு கீறினாலும், கம்பியீற்றருள் ஊட்டினாலும், ஒப்புநோக்கினாலும், வேற்றுமை கண்டாலும், இவை எல்லாவற்றுக்கும் பிறகுகூட, உங்கள் படைப்பு உங்கள் படைப்பாக, அப்படியே, அலுங்காமல் நலுங்காமல், முழு உயிரோடு இருக்கிறது. எல்லா வாசகர்களும் அணுகக்கூடிய நிலையில் ஊறுபடாமல் பூரணமாக மிஞ்சியிருக்கிறது. ஆகவே உங்களுடைய படைப்பு அழிந்து விட்டதே என்று நீங்கள் அஞ்ச வேண்டியதில்லை; கிடு நடுக்கம் கொள்ள வேண்டியதில்லை' எனத் தெளிவாகவும் சற்று நகைச்சுவையாகவும் முருகையன் எழுதியிருக்கின்றார்.

ஈழத்தில் ஏஜே கனகரட்னா, சு.வில்வரத்தினம், சோ.கிருஷ்ணராஜா, முருகையன் என்ற ஒரு தலைமுறை, முற்றுமுழுதான சரியான ஆவணப்படுத்தல்கள் இல்லாது, நினைவில் மட்டுமே எஞ்சி நிற்கக்கூடியதாக மறைந்து கொண்டிருக்கின்றது. வாழ்வுப் பெரும் நெருக்கடிகளிலிருந்து, இவ்வாறு படைப்புச் சூழலுக்கு இவர்கள் வந்தற்கும், விருப்புடன் இயங்கியதற்கும், இவர்களுக்கு சக மனிதர்கள் மீதிருந்த பரிவும் பேரன்பும் போலத்தான் தோன்றுகின்றது. முருகையன் போன்றவர்களை நாங்கள் இந்தப்பொழுதில் நினைவு கொள்வது என்பது கூட நடந்துவந்த பாதையில் நம்மை நாமே மீண்டும் ஒருமுறை திரும்பிப் பார்த்து நினைவுகளின் கதகதப்பான சிறகுகளின் உள்ளே சற்று நேரம் ஓய்வெடுப்பது போன்றதுதான்.

இக்கட்டுரைக்கு உதவியவை:
(1) பதினொரு ஈழத்துக் கவிஞர்கள் - தொகுப்பாசிரியர்கள்: எம்.ஏ.நுஃமான், அ.யேசுராசா
(2) இன்றைய உலகில் இலக்கியம் - முருகையன்
(3) கவிஞர் இ.முருகையன் நினைவில் - கானா. பிரபாவின் பதிவு

வாசிப்பும், சில‌ குர‌ல்க‌ளுக்கான‌ எதிர்வினையும்

Monday, June 01, 2009

பொ.கருணாகரமூர்த்தியின் 'ஒரு அகதி உருவாகும் நேரம்' தொகுப்பை முன்வைத்து...
1. 

ந‌ம் எல்லோருக்குமே க‌தைக‌ளைக் கேட்ப‌து என்றால் பிடிக்கும். சிறுவ‌ய‌துக‌ளில் இருந்தே பாட்டிமார்க‌ள், தாய்மார்க‌ள் சொல்கின்ற‌ க‌தைக‌ளுக்கிடையில் நாம் வ‌ள‌ர்ந்துமிருப்போம். சிலர் த‌ங்க‌ள‌ க‌தைக‌ளை, த‌ங்க‌ளுக்குத் தெரிந்த‌வ‌ர்க‌ளோடு பேசிப் ப‌கிர்ந்துகொள்கின்றார்க‌ள். வேறு ப‌ல‌ரோ த‌ங்க‌ளுக்குள்ளேயே, க‌தைகளைச் சொல்லிக் க‌ரைத்த‌ப‌டி, வாழ்ந்து முடித்துவிட்டுப் போகின்றார்க‌ள். இன்னுஞ் சில‌ரோ எழுத்தின் மூல‌ம் த‌ங்க‌ளுக்குத் தெரிந்த க‌தைக‌ளைப் பதிவு செய்கின்றார்கள்.

சில‌ க‌தைக‌ள், நாம் வாழ்ந்திராத‌ நில‌ப்ப‌ர‌ப்புக்க‌ளையும் வாழ்க்கை முறைக‌ளையும், அறிமுக‌ப்ப‌டுத்துகின்ற‌ன‌. புதிய‌ ம‌னித‌ர்க‌ள் புதிய‌ நில‌ப‌ர‌ப்பில் புதிய‌ வாழ்க்கை முறைக‌ளோடு, ந‌ம‌க்கான‌ வாசிப்பு வெளியில் பிர‌வேசிக்கும்போது, நாம் இன்னும் உற்சாகத்தோடு, அந்த‌க் க‌தைக‌ளை வாசிக்க‌த் தொட‌ங்குகின்றோம். 'ஒரு அக‌தி உருவாகும் நேர‌ம்', என்கின்ற‌ க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தியின் இத்தொகுப்பு, நாம் ஏற்க‌ன‌வே அறிந்திருக்கூடிய‌ ம‌னித‌ர்களை புதிய‌ நில‌ப்ப‌ர‌ப்புக‌ளினூடாக‌ அறிமுக‌ப்ப‌டுத்துகின்ற‌ன‌. வித்தியாச‌மான‌ ச‌வால்க‌ளையும், த‌டுமாற்ற‌ங்க‌ளையும் இம்ம‌னித‌ர்க‌ளுக்கு புதிய‌ வாழ்க்கைமுறை கொடுக்கின்ற‌ன‌. இவ்வ‌கையான‌ நில‌ப்ப‌ர‌ப்பில் நிக‌ழும் எழுச்சிக‌ளையும் வீழ்ச்சிக‌ளையும், படைபாளி மிகுந்த‌ எள்ள‌ல் க‌ல‌ந்த‌ ந‌டையுட‌ன், வாசிக்கும் ந‌ம்மிடையே ப‌கிர்ந்துகொள்கின்றார். இங்கே, ந‌ம‌க்கு ஏற்க‌ன‌வே அறிமுக‌மான‌ ம‌னித‌ர்க‌ள் என்று ஏன் குறிப்பிடுகின்றேன் என்றால், இக்க‌தைக‌ளில் வ‌ரும் முக்கிய‌ பாத்திர‌ங்க‌ளில் அநேக‌ர், த‌மிழ் பேசும் ஈழ‌த்த‌மிழ‌ர்க‌ளாய் இருக்கின்ற‌ன‌ர். ம‌ற்ற‌து, எங்க‌ளைப் போல‌வே இக்க‌தைக‌ளில் வ‌ரும் ம‌னித‌ர்க‌ள் வெளிநாடுக‌ளுக்கு போராலோ, பொருளாதார‌ நிமித்த‌த்தாலோ புல‌ம்பெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ள்

இத் தொகுப்பில் குறுநாவ‌ல், சிறுக‌தை, நாவ‌ல் என்கின்ற‌ ப‌ல்வேறு வ‌டிவ‌ங்க‌ளில் க‌தைக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌. முத‌லில் ஒர் அறிமுக‌த்திற்காய் தொகுப்பிலுள்ள‌, மூன்று க‌தைக‌ளையும் மேலோட்ட‌மாய்ப் பார்ப்போம். 'மாற்ற‌ம்' என்கின்ற‌ சிறுக‌தை, ஒரு அக்காவுக்கும் த‌ம்பிக்கும் இடையில் நிக‌ழ்கின்ற‌ க‌தை. ஊரில் இருக்கும்போது அக்கா, த‌ம்பிக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக‌ விள‌ங்குகின்றார். த‌ம்பியின் ப‌டிப்பில் அக்க‌றை கொள்வ‌திலிருந்து, அவரது ஆளுமை வ‌ள‌ர்ச்சி வ‌ரை அக்காவின் பாதிப்பு த‌ம்பியில் இருக்கின்ற‌து. அக்கா நிறைய‌ப் புத்த‌க‌ங்க‌ள் வாசிப்ப‌வ‌ராய், அவை பற்றி விவாதிப்ப‌வ‌ராய், த‌ம்பியின் கெட்ட‌ ப‌ழ‌க்க‌ங்க‌ளைத் திருத்துப‌வ‌ராய் என‌ப் ப‌ல்வேறு வ‌கைக‌ளில் த‌ம்பியை வ‌சீக‌ரிப்ப‌வ‌ராய் (அக்கா) இருக்கின்றார். ஆனால் அவ்வாறிருக்கும் அக்கா, திரும‌ண‌த்தின் பின் அவ‌ர‌து விருப்புக‌ளுக்கு, எதிராக‌ மாறிப்போப‌வ‌ராய் இருப்ப‌துதான் த‌ம்பிக்குத் திகைப்ப‌ளிக்கிற‌து.

அக்கா திரும‌ண‌மாகி க‌ன‌டாவுக்குப் புலம்பெயர்கின்றார். ஜேர்ம‌னியிலிருந்து நீண்ட‌கால‌த்திற்குப் பிற‌கு அக்காவைச் ச‌ந்திக்க‌ த‌ம்பி வ‌ருகின்றார். அக்கா, முன்பு அவர் வெறுத்த‌ அசைவ‌ உண‌வை உண்ப‌வ‌ராக‌, அத்தான் புகைபிடிப்ப‌தையும், குடிப்பதையும் ஏற்றுக்கொள்ப‌வ‌ராக‌, புத்த‌க‌ங்க‌ள் வாசிப்ப‌தை மிக‌வும் குறைத்துக்கொண்டிருப்ப‌வ‌ராக‌ இருப்ப‌து க‌ண்டு தம்பிக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்கின்றது. இது தான் முன்பு க‌ண்ட‌ அக்கா, அல்ல‌வென‌ த‌ம்பி நிலை குலைகின்றார். அந்த‌ அதிர்ச்சியோடே, த‌ம்பி மீண்டும் ஜெர்ம‌னிக்குப் புற‌ப்ப‌டுகின்றார் என்ப‌தோடு இந்த‌ச் சிறுக‌தை முடிகின்ற‌து. இத்தொகுப்பில் இருப்ப‌திலேயே மிக‌ எளிமையான‌ க‌தையாக‌ இதுதான் என‌க்குத் தோன்றுகின்ற‌து. இங்கே ஒரு அக்கா, தான் முந்தி நம்பிய‌ கொள்கைக‌ளுக்கு முர‌ணாக இருப்ப‌து பெரிய‌ விட‌ய‌மில்லை. முற்போக்கு முற்போக்கு என எப்போதும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் எத்த‌னையோ ஆண்க‌ள், திரும‌ண‌த்தின் பின் தாங்க‌ள் சொல்லிக்கொண்டிருந்த‌ற்கு எதிரான‌ வாழ்வு வாழும்போது, பெண்க‌ள் மாறிக்கொண்டிருப்ப‌தில் விந்தை எதுவும் இருப்ப‌தாய் தோன்ற‌வில்லை.

அதிலும் ந‌ம‌து ச‌மூக‌த்தில், பெண்க‌ளுக்கான‌ இட‌த்தை எப்ப‌டிக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றோம் என்று நாம் ஒருகணம் நிதான‌மாய் யோசித்துப் பார்த்தோம் என்றால்,. இந்தக் க‌தையில் வ‌ரும் அக்காவின் மாற்ற‌த்தை நாம் இய‌ல்பாக‌ ஏற்றுக்கொள்ள‌ முடியும். க‌தையில் வ‌ரும் த‌ம்பி, அக்கா ஏன் இப்ப‌டி மாறிவிட்டார் என்று அக்காவை நோவ‌தைவிட்டு விட்டு, அக்காவை எவையெவை எல்லாம் மாற்றியிருக்கும் என்று புற‌ச்சூழ‌ல்க‌ளைப் ப‌ற்றி யோசித்திருப்பாராயின் அதுவே அதிக‌ நியாய‌மாயிருக்கும். ஏதோ ஒரு நேர்காண‌லில் லீலா ம‌ணிமேக‌லை சொல்வார், 'இந்த‌ முற்போக்கு பேசும் ஆண்க‌ளின் ம‌னைவிமார்க‌ள் என்ன‌ செய்கின்றார்க‌ள் என்றால், க‌ண‌வ‌ர்மார்க‌ளுக்கு வீட்டிலிருந்து, தோசை சுட்டுக்கொடுத்துக் கொண்டிருப்ப‌து ம‌ட்டுந்தான்' என்று. முற்போக்கு பேசும் ஆண்க‌ளின் துணைவிமார்க‌ளே இப்ப‌டியிருக்கும்போது, இந்த‌க் க‌தையில் வ‌ரும் அக்கா, த‌ன‌க்கு வாய்க்கும் சாதார‌ண‌ ஒரு க‌ண‌வ‌ரோடு, த‌ன‌து விருப்ப‌ங்க‌ளின்ப‌டி வாழ‌முடியுமென‌ எப்ப‌டி நாம் எதிர்பார்க்க‌முடியும்? இன்னுமே த‌மக்கான‌ துணைக‌ளை, தாங்க‌ளே தேடிக்கொள்ளும் சுத‌ந்திர‌த்தை, பெண்க‌ளுக்கு முழுதாய்க் கொடுக்காத‌ ந‌ம் த‌மிழ்ச் ச‌மூக‌த்தில், இவ்வாறான‌ அக்காவை, ப‌டைப்பாளி குற்ற‌வாளிக் கூண்டில் ஏற்றுவ‌தை அவ்வ‌ள‌வாய் ஏற்றுக்கொள்ள‌ முடியாது போல‌த்தான் தோன்றுகின்ற‌து.

'ஒரு அக‌தி உருவாகும் நேர‌ம்', வெளிநாடுக‌ளுக்கு ஆட்க‌ளை அனுப்பும் இர‌ண்டு ஏஜெண்டுக‌ளின் க‌தையைச் சொல்கின்ற‌து. அநேக‌மாய் த‌மிழ்க்க‌தைப் ப‌ர‌ப்பில், இவ்வாறு, ஆட்க‌ளை த‌லைமாற்றி அனுப்பும் ஏஜெண்டுக‌ளின் க‌தை, எதிர்ம‌றையாக‌வே சொல்ல‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. ஆனால் இந்த‌க் குறுநாவ‌லில், ஏஜெண்டுக‌ளுக்கும் ம‌னிதாபிமான‌ம் இருக்கின்ற‌து என்று இன்னொரு ப‌க்க‌ம் சொல்ல‌ப்ப‌ட்டிருப்ப‌தில், க‌வ‌னிக்க‌த்த‌க் க‌தையாக‌ இது மாறிவிடுகின்ற‌து. க‌தை முழுவ‌துமே ச‌ட்ட‌நாத‌ன் என்ப‌வ‌ரை, எப்ப‌டியாவ‌து ஜ‌ரோப்பிய‌ நாடொன்றுக்கு இர‌ண்டு ஏஜெண்டுக‌ள் அனுப்ப‌ முய‌ற்சிப்ப‌து என்ப‌தைப் ப‌ற்றியே கூற‌ப்ப‌ட்டிருக்கும். ச‌ட்ட‌நாத‌ன் ஒரு அப்பாவி. ஒவ்வொரு முறை அனுப்பும்போதும், ஏதோ ஒன்றைப் பிழையாக‌ச் செய்துவிட்டு திரும்ப‌வும் ஏறிய‌ இட‌த்துக்கே வ‌ந்துவிடுகின்றவ‌ராக‌ இருக்கின்றார். இப்படியாக, ஐந்தோ அல்லது ஆறாவ‌து முறையாக‌ சிங்க‌ப்பூரிலிருந்து பிரான்சுக்கு ச‌ட்ட‌நாத‌னை அனுப்ப‌, இடைய்ல் வ‌ழ‌மைபோல‌ ஏதோ 'கோல்மால்' செய்த‌தால், கொழும்பில் வ‌லுக்க‌ட்டாய‌மாய் இற‌க்கிவிட‌ப்ப‌ட்டு விடுகின்றார். இத்தோடு க‌தை முடிந்துவிடுகின்ற‌து.. 'ஒரு அக‌தி உருவாகும் நேர‌ம்' ஏஜெண்டுக‌ளின் பிர‌ச்சினைக‌ளை ம‌ட்டுமில்லாது, இவ்வாறு அனுப்ப‌ப்ப‌டுப‌வர்க‌ளுக்கு உள்ள‌ கஷ்ட‌ங்க‌ளையும் விவ‌ரிக்கின்ற‌து. வெளிநாடுகளுக்கு க‌ள்ள‌மாய் வ‌ந்து இற‌ங்குவ‌து எல்லாம், அவ்வ‌ள‌வு ஒன்றும் எளிதில்லை. இவ்வாறு நாடு க‌ட‌ப்ப‌த‌ற்காய், எத்த‌னையோ பேர் த‌ங்க‌ள் உயிர்களைத் தொலைத்திருக்கின்றார்க‌ள் என்ப‌தையும், இன்னும் எத்த‌னையோ பேர்க‌ள் பெய‌ர‌றியாச் சிறைக‌ளில், இன்றும் வாடிக்கொண்டிருக்கின்றார்க‌ள் என்ப‌தையும் விள‌ங்கிக்கொண்டால் எங்க‌ளால் இந்த‌க்க‌தையின் பின்னாலுள்ள‌ அவ‌ல‌ங்க‌ளைப் புரிந்துகொள்ள‌ முடியும். இந்த‌க் க‌தையை அலுப்பில்லாது வாசிக்க‌, ஒருவித‌ எள்ள‌ல் த‌ன்மை க‌ல‌ந்து சொல்லியிருப்ப‌தில் க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தி என்ற‌ ப‌டைப்பாளி வெற்றி பெற்றிருக்கின்றார் என்றே கூற‌வேண்டும்.


2.
ஒரு நாவ‌லென‌ச் சொல்ல‌ப்ப‌ட‌க்கூடிய‌, வாழ்வு வ‌ச‌ப்ப‌டும் என்ற‌ க‌தைதான், இத்தொகுப்பிலுள்ள‌ க‌தைக‌ளில் என்னை அதிக‌ம் க‌வ‌ர்ந்த‌ க‌தையென‌ச் சொல்லுவேன். 80க‌ளின் ஆர‌ம்ப‌த்தில் ஈழ‌த்திலிருந்து ஜேர்ம‌னிக்கு அக‌திக‌ளாய் அடைக்க‌ல‌ங்கேட்டு, ஒரே அறையில் தங்கியிருக்கும் ஐந்தாறு இளைஞ‌ர்க‌ளைப் ப‌ற்றிய‌ க‌தைதான் இது. இன்னொருவ‌கையில் சொல்ல‌ப்போனால், இந்த‌க்க‌தை எம‌து புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வின் தொட‌க்க‌த்தைப் ப‌திவு செய்யும் ஒரு முக்கிய‌ ஆவ‌ண‌ம் என‌வும் சொல்லலாம். புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்க்கை என்ப‌து பொதுவான‌ ஒன்ற‌ல்ல‌. நாம் புல‌ம்பெய‌ர்ந்த‌ ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஏற்ப‌ அவை வேறுப‌டுப‌வை. உதார‌ண‌மாய் க‌ன‌டா, இங்கிலாந்து போன்ற‌வற்றுக்கு குடிபெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கும், ஜேர்ம‌னி, பிரான்ஸ் போன்ற‌ நாடுக‌ளுக்கு புலம்பெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கும், இடையிலான‌ வாழ்க்கை என்ப‌து வித்தியாச‌மான‌து. க‌ன‌டா போன்ற‌ நாடுக‌ளுக்கு குடிபெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கு, ஆக‌க்குறைந்த‌து, ஏற்க‌ன‌வே க‌ற்றுக்கொண்ட‌, அடிப்ப‌டை ஆங்கில‌த்தை வைத்து, த‌ங்க‌ளைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள‌வாவ‌து முடிந்திருந்த‌து. ஆனால் ஜேர்ம‌னி, பிரான்ஸ் போன்ற‌வற்றுக்குப் போனவர்கள், மொழியிலிருந்து எல்லாவ‌ற்றையும் புதிதாக‌வே க‌ற்றுக்கொள்ள‌ வேண்டியிருந்த‌து. ஆகவே அவ‌ர்க‌ளுடைய‌ புல‌ம்பெய‌ர்வு எம்மைவிட‌ வித்தியாச‌மான‌து ம‌ட்டுமின்றி, மிக‌வும் க‌ஷ்ட‌மான‌தும் கூட‌. என‌வே 'புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வு' என்ற‌ ஒற்றைவ‌ரிக்குள், எல்லோருடைய‌ வாழ்வையும், பொதுவாக‌ப் பார்க்கும் நிலையையும், நாம் மாற்ற‌வும் வேண்டியிருக்கிற‌து.

'வாழ்வு வ‌ச‌ப்ப‌டும்' நாவ‌லின் க‌தையை வாசிக்கும்போது, உட‌னே என‌க்கு நினைவுக்கு வ‌ந்த‌ இன்னொரு விட‌ய‌ம், அருந்த‌தி இய‌க்கிய‌ முக‌ம் திரைப்ப‌ட‌ம். அதுவும் இவ்வாறான‌ இளைஞ‌ர்க‌ளின் புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வைப் ப‌ற்றியே கூறுகின்ற‌து. இன்று ரொர‌ண்டோவில் வீதிக்கு வீதி சாப்பாட்டுக்க‌டைளில் இடிய‌ப்ப‌ம் கிடைக்கின்ற‌ன‌. ஆனால் இந்த‌ச் சாப்பாட்டுக்க‌டைக‌ள், எவ்வாறு எல்லாம் முத‌லில் ஆர‌ம்பித்திருக்கும் என்று எப்போதாவ‌து யோசித்துப் பார்த்திருப்போமா? அவ்வாறு புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வின் மூல‌த்தைத் தேடிப்போகின்ற‌ க‌தைதான், வாழ்வு வ‌ச‌ப்ப‌டும். எம‌து புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வின் ஆர‌ம்ப‌த்தை ‍-முக்கிய‌மாய் ஜேர்ம‌னிய‌ப் புல‌ம்பெய‌ர்வை‍- ப‌திவு செய்த‌து என்ற‌வ‌கையில் இது ஒரு முக்கியாமான‌ க‌தையே.

இந்நாவ‌லில் வ‌ரும் இளைஞ‌ர்க‌ளின் மூல‌மாக‌ புல‌ம்பெய‌ர் வாழ்வின் புதிய‌ வாழ்வு முறையும், இன்ன‌மும் கைவிடப்படாத ஊரின் நினைவுகளும் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. இந்த‌ நாவ‌லில் வ‌ரும் எல்லாப் பாத்திர‌ங்க‌ளும் அவ‌ர‌வ‌ர் இய‌ல்பில் சித்த‌ரிக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌ன‌ர். ப‌ல‌மும் ப‌ல‌வீன‌ங்க‌ளும் கொண்ட‌வ‌ர்க‌ளே ம‌னித‌ர்கள். எழுச்சிக‌ளும் வீழ்ச்சிக‌ளும் இல்லாத‌ ம‌னித‌ வாழ்க்கை என்ப‌து ஒரு போதும் சாத்திய‌மில்லை. இவற்றோடு இந்தக்கதையில், நாம் எல்லாவற்றையும் இழந்து அக்திகளாக வந்திருந்தாலும், இன்னமும் வாழ விருப்பும் உயிர்த்தலைப் படைப்பாளி அழகாகப் பதிவு செய்கின்றார். அவலங்களுக்கும், தத்தளிப்புக்களுக்கும் இடையில், வந்துபோகின்ற அருமையான தருணங்களை, நகைச்சுவையாக கருணாகரமூர்த்தி சொல்லிப் போவதுதான், இந்நாவலோடு, இன்னும் நம்மை நெருக்கம்டைய வைக்கிறது போலும்.

சில‌ ப‌ல‌வீன‌ங்க‌ளும் இந்நாவ‌லில் இல்லாம‌லில்லை. முக்கிய‌மாய் இக்கதையில் வ‌ரும், அத்வைத‌னை, ப‌டைப்பாளி க‌தாநாய‌க‌த் தோற்ற‌த்தோடு க‌ட்டிய‌மைக்க‌ முய‌ற்சிப்ப‌தை சுட்டிக்காட்ட‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. அத்வைத‌னின் பாத்திர‌த்தை வித்தியாச‌ப்ப‌டுத்திக் காட்டுவ‌த‌ற்கும், அவ‌ரை ஒரு நாய‌க‌த்த‌ன்மைக்கு க‌ட்டிய‌மைப்ப‌த‌ற்கும் வேறுபாடுக‌ளுண்டு. ந‌வீன‌த்துவ‌ சூழ‌லில், அத்வைனின் பாத்திர‌ம் பாராட்ட‌ப்ப‌ட்டிருக்க‌கூடும். பின் ந‌வீன‌த்துவ‌ சூழ‌ல் பற்றி அறிந்த ஒரு ப‌டைப்பாளி, அத்வைனை மாசு ம‌றுவ‌ற்ற‌வ‌ராக‌ ஏன் காட்ட முய‌ற்சிக்கின்றார் என்ற‌ கேள்வியை எழுப்ப‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. ம‌ற்ற‌து இந்நாவ‌லில் சில‌ இட‌ங்க‌ளில் ஆங்கில‌த்தில் க‌தைப்ப‌து அப்ப‌டியே ஆங்கில‌த்தில் எழுத‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. சில‌ இட‌ங்க‌ளில் ஆங்கில‌த்தில் உரையாட‌ல் நிக‌ழும்போது அடைப்புக்குறிக்குள் த‌மிழில் த‌ர‌ப்ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து. இன்னும் வேறு சில‌ இட‌ங்க‌ளில் ஆங்கில‌ உரையாட‌லை அப்ப‌டியே த‌மிங்கிலிஷில் எழுத‌ப‌ட்டிருக்கின்ற‌து (தமிங்கிலிஷ் என்று எதைக் குறிப்பிடுகின்றேன் என்றால், ஆங்கில உரையாடலை அப்படியே ஆங்கிலத் தமிழில் எழுதுவதை). ஒரு நாவ‌லில், இவ்வாறான‌ விட‌ய‌ங்க‌ளில் ப‌டைபாளி க‌வ‌ன‌ங்கொள்ள‌வேண்டும். மூன்று வடிவ‌ங்க‌ளில் ஏதாவது ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து, உரையாட‌ல்க‌ளை எழுதியிருந்தால், வாசிப்ப‌வ‌ருக்கு அதிக‌ம் இடைஞ்ச‌லிருக்காது என்று ந‌ம்புகின்றேன்.

ம‌ற்ற‌து இந்த‌ நாவ‌லின் ஆர‌ம்ப‌த்தில் வ‌ரும் பைபிள் வாச‌க‌மான‌, 'சோர‌ம் போத‌லும் பிற‌ரைச் சோர‌ம் போக‌த் தூண்டுத‌லும் பாவ‌மாகும்' என்ப‌தோடு வரும் முர‌ண்பாடு. முத‌லில் ஏன் ப‌டைப்பாளி இவ்வாச‌க‌த்தை இந்நாவ‌லுக்குப் பாவிக்கின்றார் என்ப‌தில் கேள்விக‌ளுண்டு. இர‌ண்டு பெண்க‌ள் த‌ங்கள் வாழ்வைத் தாங்கள் விரும்பியபடி தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கின்றார்கள். அதை எப்ப‌டி நாங்க‌ள் சோர‌ம் போகின்றார்க‌ள் என்று அடையாள‌ப்ப‌டுத்த‌ முடியும்? ம‌ற்ற‌து 'க‌ற்பு', 'சோர‌ம்' போவ‌து பற்றியெல்லாம், இன்னும் இந்த நூற்றாண்டிலும் உரையாடிக்கொண்டிருப்ப‌து அவ‌சியமா என்ப‌து ப‌ற்றிய‌து. சாதியின் பெய‌ரால், ம‌த‌த்தின் பேரால், இன‌த்தின் பேரால் எத்த‌னையோ ம‌னித‌ர்க‌ள் கொல்ல‌ப்ப‌ட்டும் ஒடுக்க‌ப்ப‌ட்டும் கொண்டிருக்கும்போது சோர‌ம் போவ‌து எல்லாம் பெரிய‌ விட‌ய‌ங்க‌ளா என்ன‌? எப்படி அகராதியில் நாம் புதிய வார்த்தைகளைக் காலத்துக்குக் காலம் சேர்க்கின்றோமோ, அவ்வாறே நமது வழக்கிலுள்ள தேவையற்ற சொறகளான, கற்பு, சோரம் போதல் போன்றவற்றையும் அகராதிகளிலிருந்து அகற்றவும் வேண்டியிருக்கிறது.

இவ்வாறான‌ சில‌ குறைக‌ளைத் த‌விர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால், வாழ்வு வ‌ச‌ப்ப‌டும் நாவ‌ல் த‌மிழ் இல‌க்கிய‌ப் ப‌ர‌ப்பில் புதிய‌ க‌தைப்ப‌ர‌ப்பைத் திற‌ந்துவிட்ட‌, முக்கிய‌மான‌ ஒரு படைப்பு என்பதைத் தயக்கமின்றிக் கூறலாம்.

3.

இப்போது இந்த‌த் தொகுப்பின் க‌தைக‌ளைத் த‌விர்த்து வேறு சில‌ விட‌ய‌ங்க‌ளைப் பார்ப்போம். இத்தொகுப்பில் க‌தைக‌ளுக்குள் நுழைய‌முன்ன‌ர் இர‌ண்டு அணிந்துரைகளையும், க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தியின் முன்னுரையையும் க‌ட‌ந்துவ‌ர‌வேண்டியிருக்கிற‌து. அதுவும் க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தியின் உரை, தொகுப்பிலுள்ள‌ க‌தைக‌ளைப் ப‌ற்றி பேசுகின்ற‌ன‌. முன்னுரையில் பின் ந‌வீன‌த்துவ‌ சூழ‌ல் ப‌ற்றி அறிந்திருக்கும் இந்தப் ப‌டைப்பாளி கூட‌, த‌ன‌க்கான‌ பிர‌தியை வாச‌க‌ர் க‌ண்ட‌றிவ‌த‌ற்கான‌ சுத‌ந்திர‌த்தை ம‌றுப்ப‌து போன்ற‌ தோற்ற‌ப்பாட்டை முன்னுரையில் கொடுக்கின்றார். அதுவாவ‌து ப‌ர‌வாயில்லை, ஜெய‌மோக‌ன் த‌ன‌து உரையில் வ‌ழ‌மைபோல‌ 'பெரும்பான்மையான‌ ஈழ‌த்த‌வ‌ர் ப‌டைப்புக்க‌ள் த‌ட்டையான‌து ஒற்றைத் த‌ன்மையான‌து' என்று திருவாய் மொழிகின்றார். ஜெய‌மோக‌னின் திருவாக்குக‌ள் குறித்து நாம் அதிக‌ம் அல‌ட்டிக்கொள்ள‌த் தேவையில்லை. ஆனால் என்ன‌ பிர‌ச்சினையென்றால் க‌ருணாகர‌மூர்த்தியிய்ன் 96க‌ளில் வெளியிட‌ப்ப‌ட்ட‌ இத்தொகுப்பில் கூறிய‌து மாதிரி, 2000ன் ஆர‌ம்ப‌த்தில் நான் உட்ப‌ட‌, பிற‌ ந‌ண்ப‌ர்க‌ள் அவ‌ருட‌ன் விவாதித்த‌ ப‌திவுக‌ள் விவாத‌க் க‌ள‌த்திலும், இப்ப‌டியே கூறியிருக்கின்றார். அண்மையில் கூட‌ இந்தக்கருத்துக்களை மீண்டும் எங்கையோ கூறிய‌தாய் வாசித்த‌து நினைவு. இவ‌ர் இப்ப‌டி கிளிப்பிள்ளையாக‌, காலங்காலமாய் ஒன்றையே ஏன் ஒப்புவித்துக்கொள்கின்றார் என்ப‌துதான், என‌க்குப் புரியாத‌ புதிராக இருக்கிறது. ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌மோ, புல‌ம்பெய‌ர் இல‌க்கிய‌மோ பெரிதாக‌ச் சொல்லும்ப‌டியாக‌ எதையும் சாதிக்கவில்லை என்றாலும், ஜெய‌மோக‌ன் ஒப்பாரி வைப்ப‌துபோல‌ அவ்வ‌ள‌வு கீழான‌தாக‌வும் இல்லை.

ஜெய‌மோக‌னுக்கு கைலாச‌ப‌தி, சிவ‌த்த‌ம்பி என்றால் வேம்ப‌ங்காய் சுவைதான் நினைவுக்கு வ‌ரும். ஆக‌வே அவ‌ர்க‌ள் முன்மொழிந்த‌ முற்போக்கு இல‌க்கிய‌த்தையும், க‌ணேச‌லிங்க‌த்தையும் ஒருபிடி பிடிக்காவிட்டால் ஜெய‌மோக‌னுக்கு இரவுகளில் நித்திரை வ‌ருவ‌தில்லைப் போலும். ஆனால் என்ன‌ ப‌ரிதாப‌ம் என்றால் ஈழ‌த்தில‌க்கிய‌மோ, புல‌ம்பெய‌ர் இல‌க்கிய‌மோ, அந்த‌க் கால‌க‌ட்ட‌த்தை தாண்டி எங்கையோ ந‌க‌ர்ந்துவிட்ட‌து. இன்றைய‌ க‌டும் போர்ச் சூழ‌லுக்குள்ளிலிருந்து இராக‌வ‌ன், திசேரா, ம‌ல‌ர்ச்செல்வ‌ன் போன்றோர் எழுதிக்கொண்டிருப்ப‌தை ஜெய‌மோக‌ன் அறிந்திருப்பாரா தெரியாது, அல்ல‌து புல‌ம்பெய‌ர்ச்சூழ‌லில் -த‌மிழ‌க‌த்தில் அவ்வள‌வாய் அறிமுக‌மாகாத‌- பார்த்திப‌ன், மைக்க‌ல், சித்தார்த்த‌ 'சே' குவேரா, நிருபா போன்ற‌வ‌ர்க‌ள் எழுதிக்கொண்டிருப்ப‌தை வாசித்திருக்கின்றாரா என்றும் கேள்விகள் கேட்க‌வேண்டியிருக்கிற‌து.

முத‌லில் ஜெய‌மோக‌ன், விஷ்ணுபுர கால‌த்தைத் தாண்டி, இன்றைய‌ கால‌த்துக்கு வ‌ந்து ஈழத்திலக்கியம் குறித்த த‌ன‌து வாசிப்பை நீட்சிப்பாரானால், அவரது கிளிப்பேச்சுக்க‌ளை நாம் கேட்டுக் கொண்டிருக்க‌வேண்டிய‌ தொல்லையிருக்காது. மேலும் ஜெயமோகன் பல இடங்களில் முன்வைப்பதைப் போல, ஒரு படைப்பாளி தொடர்ச்சியாகவோ அல்லது நிறையவோ எழுத வேண்டிய எந்த அவசியமும் இல்லை. 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்' என்ற ஒரு பாடலே, நூற்றாண்டுகள் தாண்டியும் கணியன் பூங்குன்றனை நாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளப் போதுமாய் இருக்கிறது. அவ்வாறே பல ஈழத்து/புலம்பெயர் படைப்பாளிகள் நாம் நினைவில் வைக்கக்கூடிய சில ந‌ல்ல‌ படைப்புக்களையாவது தந்திருக்கின்றார்கள். வேண்டுமானால், தலையணை சைஸில் புத்தகம் எழுதுகின்றவன்/ள் மட்டுமே படைப்பாளி என்று ஜெயமோகன் கூறுவாராய் இருந்தால், 'ஆம் அய்யா, நாம் எதையுமே படைக்கவில்லை' என்று இரண்டு கைகளையும் உயர்த்திவிடவேண்டியதுதான். இங்கே ஜெயமோகனைப் பற்றி அதிகம் உரையாடத்தேவையில்லை. ஆனால் அவருக்கு எங்கு எங்கெல்லாம் இடங்கிடைக்கிறதோ அங்கே எல்லாம் கிளிப்பிள்ளையாக இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருப்பதை சகித்துக் கொண்டிருக்கவும் முடியாது. அதற்காகவேனும் அவரது நண்பர்கள் அதிகமுள்ள இவ்வாறான இடங்களிலாவது நாம் எதிர்வினை செய்யவேண்டியது அவசியமாகின்றது.

க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தியின் வாழ்வு வ‌ச‌ப்ப‌டும், நாவல் எழுதப்பட்டு கிட்ட‌த்த‌ட்ட‌ 25 வ‌ருட‌ங்க‌ளாகின்ற‌து. இன்றும் அந்த‌ப்பிர‌தியை சுவார‌சிய‌மாக‌ வாசிக்க‌க்கூடிய‌தாக‌வும், புதிய‌து போன்றும் இருக்கின்ற‌தென்றால் இந்த‌ நாவ‌லுக்கு இன்றும் ஒரு முக்கிய இடமுண்டு என்றேதான் எடுத்துக் கொள்ள‌வேண்டும். க‌ருணாக‌ர‌மூர்த்தியை, எஸ்.பொ, அ.முத்துலிங்க‌ம் என்கின்ற‌ ஒரு தொட‌ர்ச்சியில் வைத்துப் பார்க்கின்றேன். இவ‌ர்க‌ளுக்கு இடையில் இருக்க‌க்கூடிய‌ பொதுத்த‌ன்மை என்ன‌வென்றால் இவ‌ர்க‌ள் ப‌டைப்பில் இய‌ல்பாய் வ‌ந்துவிடுகின்ற‌ எள்ள‌ல் மற்றும் நகைச்சுவைத் தொனிகளாகும். ஒரு வாச‌க‌ரை அலுப்ப‌டைய‌ச் செய்யாது, சுவார‌சிய‌மாக வாசிக்க‌ச் செய்ய‌க்கூடிய‌ எழுத்தாற்ற‌ல் இவ‌ர்க‌ளிட‌மிருக்கின்ற‌து. அந்த‌த் தொட‌ர்ச்சியில் வ‌ருப‌வ‌ர் ஷோபாசக்தி. இவ‌ர்க‌ள் அனைவ‌ரும் ஒரு தொட‌ர்ச்சி என்கின்றேனே த‌விர‌, இவ‌ர்க‌ள் ஒவ்வொருவ‌ருக்கும் இருக்க‌க்கூடிய‌ த‌னித்துவமான‌ வேறுபாடுக‌ளையும் நாம் ம‌ற‌ந்துவிட‌க்கூடாது என்ப‌தையும் நினைவூட்டிக்கொள்கின்றேன்.

'த‌மிழின் சிற‌ப்பு தொன்மையில் இல்லை தொட‌ர்ச்சியில் இருக்கிற‌து' என்பது எவ்வளவு அழகான ஒரு வாக்கியம். அந்த‌வ‌கையில் இன்று புதிதாய் எழுத‌ப்போகின்ற‌வ‌ர்க‌ளுக்கு எம் முன்னோடிக‌ளில் வழிகாட்டல்கள் அவசியமாகின்றது. அந்த முன்னோடிகளின் கரம் பிடித்து அவர்கள் நடந்த பாதையில் நடந்து, அதற்கப்பாலும் அவர்களைத் தாண்டிப் போவதே, புதிதாய் எழுதுகின்றவர்களுக்கு முன்னாலுள்ள ச‌வாலாகும். எஸ்.பொ, தேவ‌காந்த‌ன், அ.முத்துலிங்க‌ம், பொ.கருணாக‌ர‌மூர்த்தி என்கின்ற‌ நீளும் ப‌ட்டிய‌ல் எம் முன்னே விரிந்து கிடக்கிறது. இம்முன்னோடிக‌ளின் எழுத்துக்க‌ளைத் தொட‌ர்ந்து வாசித்து ப‌ல‌வ‌ற்றைக் க‌ற்றுக்கொள்வ‌தும், தேவையில்லாத‌ சில‌வ‌ற்றை நிராக‌ரிப்ப‌துமே இவர்களுக்கு நாம் கொடுக்க‌கூடிய‌ அதி கூடிய ம‌திப்பாய் இருக்கும்.
(பொ.கருணாகரமூர்த்தியின் படைப்புகள்: ஆய்வும் அறிமுகமும் நிகழ்வில் வாசிக்கப்பட்ட கட்டுரை)

ந‌ன்றி:
கோடை இணைய‌ இத‌ழ்